Chcę zgłosić problem — co wysłać Pro · LibreOffice

Zgłoszenia wysyłaj na adres sklep@xblue.pl.

Najkrótsza droga: Ustawienia sekcja DIAGNOSTYKA przycisk „ Zapisz diagnostykę”. Arkusz zapisze jeden plik tekstowy i pokaże, gdzie go położył. Dołącz go do zgłoszenia razem z opisem tego, co robiłeś — i to zwykle wystarczy, żebyśmy odtworzyli problem u siebie.

Dlaczego nie wystarczy sam opis

Większość problemów zależy od rzeczy, których z opisu nie da się zgadnąć: wersji programu, wersji systemu, ustawień regionalnych (przecinek kontra kropka), tego, skąd plik został otwarty i jak masz ustawiony sam arkusz. To wszystko wpisuje się do pliku diagnostycznego samo, jednym kliknięciem.

Bez tego wymiana wygląda tak: pytamy o wersję, czekamy dzień, pytamy o ustawienia, czekamy drugi. Z plikiem — pierwsza odpowiedź jest zwykle ostatnią.

Czego w tym pliku NIE MA

To najważniejsze zdanie na tej stronie: plik nie zawiera niczego, co dotyczy Twoich klientów. Żadnych nazw kontrahentów, żadnych kwot z ofert, żadnych nazw pozycji.

Nie ma w nim także danych Twojej firmy — nazwy, NIP-u, numeru konta, telefonu ani adresu e-mail. Wypisywane są wyłącznie ustawienia techniczne: co jest włączone, a co nie.

Z Ustawień wychodzą tylko parametry: przełączniki tak/nie, stawki VAT, próg minimalnego narzutu, wybory z rozwijanych list. Kwota zaliczki (gdy zaliczka jest w złotych) nie wychodzi — plik pokazuje tylko, że została ustawiona. Pola, w które wpisujesz własny tekst — uwagi dodatkowe na ofercie, ich warianty, własny tekst w stopce — nie trafiają tam wcale. Piszesz w nich zwykle o konkretnym zleceniu, więc bezpieczniej ich nie wysyłać niż zgadywać, czy akurat tym razem nie ma w nich nazwiska albo kwoty.

Nie ma tam również nazwy Twojego pliku ani ścieżki do folderu. To nie jest drobiazg: arkusze nazywa się zwykle nazwiskiem klienta albo trzyma w katalogu z jego nazwą, więc sama ścieżka bywa daną, której nie chcesz wysyłać. Zamiast nich w pliku są dwie wartości, których nikt nie nadaje ręcznie:

• rozszerzenie pliku — po to, żeby było wiadomo, czy pracujesz na właściwym formacie,
• rodzaj miejsca: lokalny, sieciowy, chmura, tymczasowy albo (niezapisany).

Są tam także: czy plik jest tylko do odczytu, czy obok arkusza da się zapisać, wersja programu i systemu, ustawienia regionalne (separator dziesiętny i listy), stan licencji w trzech słowach (ok, brak, niezgodna — bez nazwy), liczba pozycji na ofercie oraz czasy kroków otwierania pliku.

To wystarcza, żeby zrozumieć zgłoszenie — połowa problemów bierze się z tego, że plik jest otwarty z dysku sieciowego, z synchronizowanego folderu chmury albo prosto z załącznika poczty. Żeby to wiedzieć, nie trzeba znać ani nazwy, ani ścieżki.

Właśnie dlatego ten plik istnieje osobno, zamiast prosić Cię o wysłanie całego arkusza. Arkusz jest Twój i zwykle nie chcesz go nikomu pokazywać — plik diagnostyczny możesz wysłać bez zastanowienia. Jeśli chcesz sprawdzić, co w nim jest, otwórz go w Notatniku; to zwykły tekst.

Jak to zrobić

1. Wejdź na zakładkę Ustawienia.
2. Znajdź sekcję DIAGNOSTYKA.
3. Kliknij „Zapisz diagnostykę”.
4. Przeczytaj komunikat — poda pełną ścieżkę zapisanego pliku. Zwykle leży obok Twojego arkusza, pod nazwą xKalkulator-diagnostyka.txt.
5. Dołącz ten plik do zgłoszenia.

Jeśli arkusz jest otwarty z miejsca, w którym nie wolno mu nic zapisać — z załącznika poczty, z folderu tymczasowego, z dysku sieciowego bez prawa zapisu albo jako nowy, jeszcze niezapisany dokument — plik trafi do folderu tymczasowego Windows. Komunikat poda wtedy samą nazwę pliku i drogę: naciśnij Win+R, wpisz %TEMP% i naciśnij Enter. Dlatego warto przeczytać komunikat, a nie szukać na ślepo.

Gdy zobaczysz „Nie udało się zapisać pliku diagnostycznego” — nie udało się ani obok arkusza, ani w folderze tymczasowym. Opisz wtedy problem własnymi słowami i napisz, skąd otwierasz plik.

Plik xKalkulator-sprawdzenie.txt (pamięć przycisku ) to co innego — do zgłoszenia go nie dołączaj.

Napisz jeszcze trzy rzeczy

Plik mówi, jak masz ustawiony arkusz. Nie powie, co chciałeś zrobić. Dopisz więc:

• co zrobiłeś — krok po kroku, tak, żeby dało się to powtórzyć bez Ciebie,
• co się stało,
• czego się spodziewałeś.

Jeśli problem dotyczy wydruku — dołącz też PDF, który wyszedł. Arkusz może liczyć poprawnie, a dokument i tak wyglądać źle; bez PDF-u nie zobaczymy tego, co widzisz Ty.

Gdy poprosimy o dziennik zdarzeń

Arkusz potrafi zapisywać przebieg pracy i błędy do osobnego pliku (xKalkulator-dziennik.txt, obok arkusza). Domyślnie jest to wyłączone i tak ma być — dziennik przydaje się tylko wtedy, gdy problem da się powtórzyć na życzenie.

Gdy o to poprosimy:

1. Ustawienia sekcja DIAGNOSTYKA „Zapisuj dziennik zdarzeń” (B82) ustaw tak,
2. powtórz czynność, która nie działa,
3. kliknij „Zapisz diagnostykę” jeszcze raz.

Ostatnie wpisy dziennika dołączą się wtedy do pliku diagnostycznego same; jeśli poprosimy o sam plik dziennika, odeślij xKalkulator-dziennik.txt. Dziennik też nie zapisuje nazw klientów ani kwot. Powstaje tylko wtedy, gdy obok arkusza wolno zapisywać pliki — przy pliku otwartym z załącznika poczty go nie będzie (w pliku diagnostycznym zobaczymy wtedy napis „DZIENNIK: pusty albo wylaczony”).

Po sprawie możesz przestawić z powrotem na nie.

Skąd wiem, którą mam wersję

Z tego samego pliku — pierwsza sekcja, pole produkt=. Podaje numer wydania (na przykład 4.01), a obok niego program= z nazwą i wersją programu, w którym pracujesz. To pierwsza rzecz, o którą i tak byśmy zapytali.